يكى از دلايل برترى امير المؤمنين على عليه السّلام اين است كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم احكام ولايت على عليه السّلام را با احكام ولايت خويش يكسان قرار داده « 1 » و حكم دشمنى با او را به مثابه دشمنى با خود بيان داشته است ، « 2 » حكم كرد كه هر كه با على عليه السّلام بجنگد ، چنان است كه با من جنگيده است « 3 » و ميان خودش و او در هيچ امرى تفاوتى قائل نشد و در بارهء بغض و دوستى با على عليه السّلام نيز به همين گونه حكم كرد . « 4 » . همچنين ما به طور قطع مىدانيم كه ايشان اين حكم را به خاطر تمايل و علاقه به على عليه السّلام قرار نداده بلكه آن را بنا بر استحقاق و شايستگى او و لزوم اجراى عدالت در داورى بيان داشته است . و چون حكم بر اين امر بدين گونه است كه ما بيان كرديم ، بايد

--> ( 1 ) - برخى از آن موارد اين دو فرمايش پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم است . ايشان فرمود : « من كنت مولاه فعلى مولاه » « هر كه من مولاى اويم پس على مولاى اوست » و نيز اين فرمايش : « من آمن بى و صدقنى فليتول على بن ابى طالب بعدى ، فان ولايته ولايتى ، و ولايتى ولاية الله . هر كس به من ايمان آورده و مرا تصديق كرده است ، بايد پس از من ولايت على بن ابى طالب عليه السلام را بپذيرد چرا كه ولايت على عليه السلام ولايت من است و ولايت من ولايت خداست . » بنگريد به سنن 5 : 633 / 3713 ، مسند احمد 1 : 119 و 84 و 152 و 331 و 4 : 281 و 368 و 372 و 5 : 347 و 366 و 7419 ، زندگى امام على عليه السلام از كتاب تاريخ دمشق 1 : 19 . ( 2 ) - يكى از آن موارد اين فرمايش پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم خطاب به على عليه السلام است : « عدوك عدوى ، و عدوى عدو الله » « دشمن تو دشمن من و دشمن من دشمن تو است » بنگريد به مستدرك حاكم 3 : 127 و 128 ، الرياض النضرة 3 : 122 و 124 و 167 ، مجمع الزوائد 9 : 133 . ( 3 ) - يكى از موارد اين فرمايش پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم خطاب به على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام است « انا حرب لمن حاربتم و سلم لمن سالمتم » و همچنين اين فرمايش ايشان خطاب به على عليه السلام « يا علي ! حربك حربى و سلمك سلمى » « جنگ تو جنگ من و صلح تو صلح من است » بنگريد به سنن ترمذى 5 : 699 / 3870 ، سنن ابو ماجه 1 : 52 / 145 ، مسند احمد 2 : 442 مستدرك حاكم 3 : 149 . ( 4 ) - در اين مورد احاديث بيشمارى وارد شده است از قبيل : « ما بال اقوام يبغضون عليا ، من ابغض عليا فقد ابغضنى و من فارق عليا فقد فارقنى » چگونه است كه بعضى به على بغض مىورزند ، هر كس به على بغض بورزد به من بغض ورزيده و هر كس از على جدا شود از من جدا شده است . « من احبنى فليحب عليا و من ابغض عليا فقد ابغضنى » هر كه مرا دوست مىدارد بايد على را نيز دوست بدارد و هر كس به على بغض ورزد به من بغض ورزيده است . « من احب عليا فقد احبنى ، و من ابغضه فقد ابغضنى » هر كه على را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كه بغض او باشد بغض من است . و ايشان خطاب به على چنين فرمود : « حبيبك حبيبى ، و حبيبى حبيب الله » دوست تو دوست من و دوست من دوست خداست . احاديثى كه در اين باره وارد شده ، فراوانند . بنگريد به مستدرك حاكم 3 : 127 / 130 ، اسد الغابة 4 : 383 ، الصواعق المحرقة ، 123 ، الفردوس 5 : 316 / 8304 ، زندگى امام على عليه السلام از كتاب تاريخ دمشق 2 : 185 ، 190 و 217 ، الرياض النضرة 3 : 122 و 124 و 167 ، مجمع الزوائد 9 : 132 و 133 ، مناقب ابن مغازلى : 151 / 108 ، كنز العمل 12 : 218 .